กำเนิดแผ่นดินอุทยานธรณีสตูล

อุทยานธรณีสตูล : จากทะเล 500 ล้านปี

541 – 485 ล้านปีก่อน

 แผ่นดินอุทยานธรณีสตูลเริ่มต้นจากพื้นทะเล “ยุคแคมเบรียน” อายุเก่าแก่กว่า 500 ล้านปี

โดยพบหลักฐานเป็นซากดึกดำบรรพ์สัตว์ทะเลอายุเก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย

ในหินทรายสีแดงบนเกาะตะรุเตา 

ภาพจำลองทะเลยุคแคมเบรียน

 

485 – 444 ล้านปีก่อน

ยุคออร์โดวิเชียน” แผ่นดินแห่งนี้กลายเป็นแหล่งผลิตก๊าซอ็อกซิเจนให้กับโลกยุคโบราณ

โดยกลุ่มสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่เรียกว่า “สโตรมาโตไลต์”

ทะเลยุคนี้เป็นช่วงเวลาแห่งความอุดมสมบูรณ์ของสัตว์ทะเลโดยเฉพาะนอร์ติลอยหรือหมึกโบราณ

ภาพจำลองทะเลยุคออร์โดวิเชียน

 

444 – 247 ล้านปีก่อน

“ยุคไซลูเรียน-ไทรแอสสิกตอนต้น” แผ่นดินอุทยานธรณีสตูลยังจมอยู่ใต้ทะเล

แต่เปลือกโลกเคลื่อนที่ตลอดเวลาทำให้แผ่นดินอุทยานธรณีสตูลเคยอยู่ซีกโลกใต้

เคลื่อนที่ขึ้นมาซีกโลกเหนือสูงขึ้นเรื่อยๆ

 

สู่ขุนคีรียิ่งใหญ่ ผูกพันวิถีชีวิต ผู้คน

247 ล้านปี – ปัจจุบัน

“ยุคไทรแอสสิกตอนกลาง – ปัจจุบัน” เป็นช่วงเวลาสำคัญที่เปลือกโลก 2 แผ่นชนกัน   

ทำให้พื้นที่อุทยานธรณีสตูล  ยกตัวขึ้นอย่างต่อเนื่องจากพื้นทะเลสู่ภูเขาสูงชัน

และถูกกัดกร่อนโดยสายลมและสายน้ำนับล้านปี

จนเกิดลักษณะภูมิประเทศที่หลากหลายและสวยงามดังปัจจุบัน

 

ภาพการกัดกร่อนบนยอดภูเขาบริเวณถ้ำภูผาเพชร

 

“6,000 ปี”

คือจุดเริ่มต้นของความเชื่อมโยงระหว่างภูมิประเทศ หินและมนุษย์

โดยใช้ถ้ำเป็นบ้านหลังแรก เพื่อพักอาศัย จากหลักฐานเครื่องมือที่ทำจากกระดูกสัตว์

และซากสัตว์ที่อยู่ในถ้ำที่มีความสูงจากพื้นดินกว่า 30 เมตร

ภาพบริเวณถ้ำอุไรทอง อ.ละงู

 

ปัจจุบัน

พื้นที่อุทยานธรณีสตูลยังคงเป็นพื้นที่ที่ผู้คนมีความผูกพันกับ

ผืนแผ่นดินและสภาพภูมิประเทศโดยสังเกตุได้จากวิถีชีวิต ประจำวัน

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์